Beetje bij beetje

Stikstof, global warming, dierenleed, wat hebben ze gemeen?

Overconsumptie. En een wereldeconomie die gebaseerd is op doorlopende groei

Als ik met mijn fiets op de roltrappen van de Maastunnel sta zie ik nog regelmatig een sticker met “I still hate Thatcher” en elke keer weer moet ik grinniken. Ik ook namelijk. Niet zozeer de vrouw (een andere sticker deed me hardop lachen: “the Iron Lady, may she rust in peace”) maar alles waar zij en de andere politici van haar tijd voor stonden. Privatisering, open grenzen, wereldeconomie. Groei, groei,  groei

Nu is de ellende niet in de jaren ’80 begonnen natuurlijk. Al ruim daarvoor met de ruilverkaveling – als ik het goed heb werd dat vooral in de jaren ’50 erg gestimuleerd. En vele, vele (gesubsidieerde) maatregelen om vooral efficiënt met agrarische grond en de veestapel om te gaan. Na de 2^e wereldoorlog en de crisis van de jaren ’30 misschien best logisch (het adagio was “Nooit meer honger”), maar volledig doorgeslagen.  

Maar hoor nu eens zelf. Veestapel. Het woord op zicht al geeft alles aan wat er mis is met hoe wij over deze dieren denken. Het stapelen van levende wezens. Als waren ze willekeurig welke producten. De term veeteelt. Alsof we vee kunnen kweken, verbouwen.

Monocultuur, intensieve landbouw, de bio-industrie. Allemaal uitingen van wat er mis is met de denkwijze van mensen. Van hoever wij weg staan van onze leefomgeving. Zolang we nog kleine gemengd bedrijf-boerderijen hadden was er niets aan de hand met de mest, met stikstof.  Maar nee, het moest anders, moderner, efficiënter.

Het echte probleem ontstond al ver voor deze tijd.

Toen de eerste mensch besloot ‘vee’ te gaan houden en daarmee de toon zette voor een onnatuurlijk  onderscheid tussen onszelf en andere dieren. En omdat zij (we) hiermee weg kwamen kregen we het idee dat dit acceptabel was, en niet lang daarna werd het onderwerpen van andere dieren als normaal gevonden.

Simpel gezien  zijn wij de bullies van de wereld. En omdat niemand ons terugfluit zijn we gaan denken dat we recht hebben op ons gedrag. Maar ‘just because you can’ maakt iets nog niet moreel juist.

Nu eindelijk krijgen ook wij  de rekening gepresenteerd. Niet de afgelopen decennia, toen de insecten het loodje legden, de weidevogels, vele planten, en alle honderdduizenden, nee miljoenen, koeien, kippen en varkens die wij in stinkende stallen opsloten om elke dag goedkoop vlees te kunnen eten

Nu pas, nu we zelf ziek worden van de ongezonde wereld.

En nu moet ineens die boer, die vele tientallen jaren werd gepusht om te moderniseren,  de rekening betalen door het bedrijf - dat soms al van hun grootouders was - gedwongen op te doeken.

En ondanks alle sympathie die mensen voor de boeren hebben gaat niemand spontaan en zonder wetgeving uit zichzelf maximaal 100 km per uur rijden. Of stoppen met elke dag koekjes bij de koffie of andere onnodige shizzle waardoor de productie van granen, suikerbieten, chips-aardappelen en  wat dies meer zij omlaag zou kunnen

Nee. Ook ik niet. Mijn belofte van enkele blogs geleden om geen onnodige zaken meer te eten heb ik meermaals verbroken. Ik vind het zooooo moeilijk om geen koekjes te eten, geen chocola, ijs, pinda’s en andere meuk. Ik let erop dat er geen palmolie in verwerkt is, en dat het vegan is, maar daarbuiten kan ik het snoepen niet weerstaan.

Terwijl ik donders goed weet dat de aarde het niet aan kan, om voor al die mensen niet alleen het hoognodige aan voedsel voort te brengen maar ook nog eens onze overmatige trek in snoep, en onze onstilbare behoefte aan nutteloze spullen voor in huis, onze grenzeloze behoefte aan modieuze kleding en gadgets. Dat dieren, insecten, schimmels, vogels, planten, vissen en bomen de prijs betalen voor ons egocentrische steeds maar meer  ‘willen’

Maar lieve lezers, blijf alsjeblieft proberen.

WIJ zijn de markt.

Als wij beslissen dat legbatterijen onacceptabel zijn dan geven we dat signaal luid en duidelijk door als we niet langer koekjes en mayonaise kopen waar in de lijst met ingrediënten ‘ei’ staat, in plaats van ‘scharrelei’

Als wij verdrietig worden van de berichten over moedervarkens die in een kraamkooi jaar na jaar biggetjes moeten werpen, dan kopen we geen kiloknallers of barbecue-pakketten meer maar bestellen wij ons vlees bij koopeenvarken.nl of andere sympathieke initiatieven en slaan we zo nu en dan een dagje vlees over.

Als wij de weidevogels, insecten en basically ‘de aarde’ een warm hart toedragen dan kopen wij onze boodschappen bij voorkeur biologisch, of nog liever biologisch-dynamisch van Demeter

En dat hoeft niet direct vanaf morgen volledig en direct voor alles, maar maak vandaag een besluit om per morgen in ieder geval geen legbatterij-ei-producten meer te kopen. Of geen palmolie meer te accepteren. Of alleen nog biologisch vlees. Misschien ben je er dan over een paar maanden aan toe een volgende stap te nemen. Beetje bij beetje. En als je bij vrienden eet of buiten de deur koffie drinkt dan is het misschien teveel gevraagd om op  biologische melk te staan, en dat is ook ok

Maar begin

Alsjeblieft
Nu

The 2020 50/50 Challenge krijgt vorm

Poeh. 
Werk hoor!

Alleen al het aanschrijven van mensen wiens help ik goed kan gebruiken houdt me nu al zeker 10 dagen van straat. Elk vrij moment - en ja, ik heb ook werk, een klushuis, hondjes die graag met mij uit wandelen willen - ben ik mails aan het opstellen, bijschaven en versturen (en dan elke 15 minuten kijken of iemand al geantwoord heeft), bezig met het bedenken van de opzet van de cursus 'aardiger eten' (suggesties voor een betere naam blijven welkom) en aan het nadenken hoe je van mensen die graag willen helpen met het opzetten van content wel de content krijgt die je voor ogen hebt

Dus spelregels... dat kostte me vandaag mijn vrije dinsdagochtend, maar volgens mij staat alles nu beschreven. 

Suggesties, feedback? Heel erg welkom

Once you know...

Ik ben zo iemand dat zodra ik iets eenmaal weet, écht weet, ik het niet makkelijk meer kan negeren

Vrijwel mijn hele volwassen leven heb ik vegetarisch gegeten en als ik periodes wel matig vlees at dat was dat van biologische oorsprong of van mooie initiatieven als koopeenvarken.nl. Ik lette erop dat kaas, room en eieren van buitenloopkoeien of biologisch gehouden kippies kwamen en als er een redelijk alternatief was (de kookroom van Alpro bijvoorbeeld) dan at ik plantaardig.

Ergens eens gelezen over de 'when at home vegan' stroming en dat vond ik mooi. Thuis, waar je zelf makkelijk bepaalt wat er in je kasten staat kun je eenvoudig super lekker vegan eten. En als je op je werk luncht, of bij vrienden eet dan zonder schuldgevoel over naar vegetarisch

Tot mijn zus vertelde over een uitzending van De Keuringsdienst van Waarde over kaas... en besefte me tijdens het zien daarvan hoezeer ik mezelf in de maling nam. Een vrouw van een kaasfabriek zegt het daarin klip en klaar: als je vegetariër bent en wel kaas eet, dan zou je ook kalfsvlees moeten eten. Anders ben je schijnheilig (zij gebruikte vast die woorden niet letterlijk maar de boodschap was duidelijk)

Want zoals het nu gaat zijn die mannetjeskalfjes afval... En ergens had ik heus als eens een filmpje gezien van een moederkoe wiens kalfje direct na de bevalling werd weggehaald. De paniek, het verdriet! En had ik ook wel eens gelezen hoe we met de mannelijke kalfjes (en geitenbokjes) omgaan. Maar dit programma drong door.

Na het zien van dit programma vroeg ik me dagenlang af: wie zíjn we dan, dat wij ons het recht toe-eigenen om zo met dieren om te gaan, ze levenslang op te sluiten, hun kinderen af te pakken.

En kaas of yoghurt eet ik dus niet meer... behalve... (en ja ik schaam me, maar ik ga me ook niet mooier voor doen dan ik ben) als het om gebakjes gaat. Cheesecake en tompoucen...

Zo ook met palmolie. Plantaardig. Vegan. Dus ok, dacht ik. Nooit bij stilgestaan hoe we daar aan komen , maar sinds ik het lieve filmpje heb gezien van de orang-oetan die met gebarentaal contact heeft met een doof meisje wat pindakaas eet met palmolie erin – waarvoor de leefomgeving van de orang-oetans wordt verwoest – neem ik mijn leesbril mee naar de supermarkt om palmolie-vrije keuzes te maken. (Het filmpje zelf kan ik nergens meer vinden, maar deze brengt de boodschap misschien nog beter over) 

Waar palmolie allemaal in zit! Tjongejongejonge, dát is lastig te ontwijken, nog moeilijker te bannen dan vlees of zuivel!

Inmiddels weet ik ook dat 'zo maar' plantaardig eten nog steeds de aarde verkloot. Want de intensieve landbouw waar onze groentes en aardappelen van komen is funest voor insecten, weidevogels, knaagdiertjes, roofvogels en ga zo maar door. En nu aan het schitterende boek 'The Hidden Life of Trees' begonnen en terwijl ik de eerste bladzijde omsla bedenk ik me dat dit papieren boek....

Zou ik willen dat ik minder bewust was, minder de pijn voel van wat wij mensen de wereld aandoen? Nee.

Ik ben blij dat ik in een tijd leef dat mensen zich meer en meer bewust worden van deze kwesties. Dat er steeds meer alternatieven komen 

 

Ik denk echt dat er een tijd komt waarin we met schaamte op deze periode in onze geschiedenis terugkijken, waarin het eten van kiloknallers en producten met palmolie evenzeer als bizar wordt gezien als dat we nu terugkijken op de tijd dat je een baby de fles gaf met een rokende sigaret naast je in de vensterbank (jawel, 30 jaar geleden zelf zonder schaamte gedaan) waarvan je tussendoor dan haaltjes nam

Ik kan alleen met mijn hele hart hopen dat dit omslagpunt snel komt