The 2020 50/50 Challenge krijgt vorm

Poeh. 
Werk hoor!

Alleen al het aanschrijven van mensen wiens help ik goed kan gebruiken houdt me nu al zeker 10 dagen van straat. Elk vrij moment - en ja, ik heb ook werk, een klushuis, hondjes die graag met mij uit wandelen willen - ben ik mails aan het opstellen, bijschaven en versturen (en dan elke 15 minuten kijken of iemand al geantwoord heeft), bezig met het bedenken van de opzet van de cursus 'aardiger eten' (suggesties voor een betere naam blijven welkom) en aan het nadenken hoe je van mensen die graag willen helpen met het opzetten van content wel de content krijgt die je voor ogen hebt

Dus spelregels... dat kostte me vandaag mijn vrije dinsdagochtend, maar volgens mij staat alles nu beschreven. 

Suggesties, feedback? Heel erg welkom

Van stalbrand tot initiatief | the 2020 50-50 challenge

Met de laatste stalbranden van een ruime week geleden wist ik dat de boel nu echt eens op zijn kop moest. De politiek wijst naar de boeren, veehouders naar de wetgeving, de investering voor brandveiliger stallen moet zich natuurlijk wel terugverdienen, maar de consument wil alleen goedkoper vlees. En zo verandert er niets

Ik bedacht dat al iedereen die dit niet kan verkroppen, het beeld van die levend verbrande dieren, zijn stem eens zou laten horen. Niet door petities en verontwaardigde berichten, maar door gezamenlijk op te treden als 'de vrije markt'. Want onze liberale regering gelooft toch zo in de vrije markt? En wie is die markt dan? Nou, wij, met onze uitgaven

In eerste instantie wilde ik 'September Zonder' opzetten. Een maand zouden de mensen die die stalbranden onverteerbaar vinden geen vlees meer kopen. Niet voor thuis, niet in de restaurants, niet in de kantine. Of in ieder geval de oneven dagen, voor de mensen die vegetarisch wel heel lastig vinden

Al snel besefte ik dat één week nooit genoeg is om een beweging op gang te krijgen.

Dat er veel meer redenen zijn om geen of minder vlees of vis te eten dan die gruwelijke branden.

En dat ik het zeker nog wel op poten wil zetten, maar dan vanuit een positief uitgangspunt.

Ik eet al jaaaaaren vegetarisch, maar toen Bruno bij me kwam wonen en er wel vlees werd gekookt in ons huis at ik soms weer wel een stukje mee. Ik ben immers nooit gestopt met vlees eten omdat ik het niet lekker vond. En de reden waarom ik daar ook weer mee ben gestopt is niet de kennis over al die misstanden bij veehouders, veetransporten of slachthuizen. Integendeel zou je bijna kunnen zeggen. De reden waarom ik geen vlees meer kan eten zijn de initiatieven die ik volg op Facebook of Instagram die laten zien hoe sociaal, gezellig, slim en gevoelig varkens, koeien en kippies zijn. Ik heb ze vaker genoemd: Esther the Wonder Pig, de Familie Bofkont, StichtingDe Leemweg. En als ik nu varkensvlees zie, zie ik de vele vele biggetjes die Betsy heeft geworpen, of Muk. Bij rundvlees – en inmiddels bij kaas – denk ik aan de verdrietige verhalen van Mem en Deci

Dus. Het moet een positief initiatief worden. Gedragen door goede wil. En ik heb wel een paar maanden nodig om dit goed op te zetten. Het idee tot nu toe:

Een 'challenge' om mensen ertoe aan te zetten in (tenminste februari en maart) 2020 nog maar de helft van hun dagen vlees of vis te eten. Misschien ook zonder kaas of melk, maar zonder te pushen. Laat mensen bepalen wat voor hun haalbaar is.

Werktitel 'de 50-50 uitdaging voor 2020' (Of 'the 2020 50-50 challenge')

Ik wil vooral mensen laten zien hoe eenvoudig je lekker kunt koken zonder vlees of vis (en zonder te vaak die nep-dingen uit de supermarkt erbij te pakken) en hopen dat ze na deze periode vaker vegan gaan/blijven eten

Bij aNewSpring, mijn werk, heb ik gevraagd of ik op hun platform gratis een cursus mag bouwen en ik of ik dan mensen gratis mag inschrijven.

Want de mooiste manier namelijk om mensen die best vaker vegetarisch zouden willen eten gemotiveerd te houden moet een cursus 'eten zonder bijsmaak' (er moet uiteraard nog wel een aardiger titel komen!) worden.

Met dagelijks een theoretisch brokje voedingsleer zodat mensen wel alles binnenkrijgen wat ze nodig hebben, een stukje 'weet wat je eet (at)' kennis, recepten, interviews en steeds een filmpje. Zien hoe mensen koken zonder dierlijke producten, van erg laagdrempelig tot chef-kok niveau, en lekker veel filmpjes over wat voor sociale en slimme dieren die varkens en koeien zijn. Ze een snoet geven!

Het liefst via een cursus, met steeds teasers op fb maar anders alleen via fb of instagram

Mijn challenge? De hele uitstraling moet vooral positief worden, geen wijzend vingertje of te veel narigheid. Hah, dat gaat me moeite kosten =)

En wie mij wil helpen hierbij:

Heb je voeding gestudeerd? Ken je misschien nog mensen die bij ideële stichtingen of politieke partijen invloed hebben, verstand hebben van campagnes op poten zetten (en die je zelf zou willen benaderen of wiens gegevens je aan me zou kunnen doorgeven)? Zou je wel een filmpje willen opnemen van hoe je een fantastisch vegan taart bakt, of je favoriete vega lasagne? Ben je of ken je een BN'er die deze 'uitdaging' zou willen helpen promoten? Of alles waar ik nog niet aan heb gedacht

Alle input is welkom!

Binnenkort komt er in ieder geval een 'event'  the 2020 50-50 challenge op Facebook. Ik spam u allen alsdan weer =)

Bijen en bloemen en tuincentra

Spannend, mijn eerste blog op mijn verse nieuwe stekkie op blogger.com

Wat hoop ik? Veel lezers die vervolgens reageren en een gesprek of discussie aan gaan met mij of andere lezers over de onderwerpen die ik aansnijd

Mensen die me een tikfoutje hier en daar willen vergeven want deze blogs zijn persoonlijk en ik zal ze niet zozeer redigeren voor ik ze plaats, maar die me wel – met respect – willen wijzen op denkfouten die ik maak

Mijn eerste onderwerp?

'Insectvriendelijk tuinieren'

De meeste mensen, ik in ieder geval wel, hebben al jarenlang zo nu en dan berichten voorbij zien komen over 'bloemen des doods' en op de een of andere manier is het altijd Intratuin die het gedaan heeft.

Voor wie deze berichten heeft gemist: plantjes – met name vaak eenjarige planten – die zó overvloedig besproeid zijn met pesticiden dat de bijen en de vlinders ende vliegen en de lieveheersbeestjes en de kevertjes (en alle insecten die ik hier vergeten ben) die van deze bloemen snoepen ter plekke onwel worden en vaak dood gaan

Wát? Yep.

Wij willen gezellig wat plantjes voor in de potten naast de voordeur, of wat perkgoed om de tuin wat meer kleur te geven en als direct gevold leggen de o zo noodzakelijk insecten in onze tuin het loodje. Waarom Intratuin het altijd heeft gedaan weet ik niet, want het gaat eigenlijk om alle planten die je bij je Coop of Plus, de Praxis of Gamma, het benzinestation onderweg of bij alle  grotere tuincentra kunt kopen

Dus toen ik pas met een vriendin planten ging kopen voor haar tuin ging ik eerst online mijn huiswerk doen en aan mijn zoekmachine vragen of er op Goeree Overflakkee een biologische tuincentrum was, of een insectvriendelijke kweker. Ik kon er geen vinden. Ik ben toen gaan zoeken op Voorne-Putten, maar los van dat ik wel al wist dat de natuurvoedingswinkel in Vierpolders 'De Vlierstee' ook wat plantjes verkoopt kon ik niets vinden.En de betreffende vriendin zocht Grote Planten, geen plantjes

Een tuincentrum in Hellevoetsluis had wel een hoek met biologische producten (eten, wasmiddelen et cetera) maar toen ik belde of de plantjes dan tenminste insectvriendelijk waren was het antwoord negatief. Ik heb een lang gesprek met hem gevoerd, dat mensen kiezen voor de grootste, mooiste planten, die al volop in bloei staan en dat die wensen misschien niet natuurlijk zijn en 'dus' alleen tot stand komen door met pesticiden te werken waardoor de plant zonder aangevroten te worden zo snel mogelijk zo groot mogelijk kan worden.

En ja, wij zijn als consument inderdaad erg veeleisend geworden. Appel met een beurse plek? Gooi maar weg als hij thuis al in de fruitschaal ligt, en in de winkel zal niemand haar kiezen. Wat koekjes gebroken in het pak? Niemand zal het in zijn mandje leggen. Margrieten met wat bruine blaadjes in het tuincentrum, of als eerstejaars Margrietje nog niet heel veel bloemen? Men kiest het plantje ernaast

Dit tuincentrum In Hellevoet kweekte overigens zijn planten niet zelf maar kocht ze in van een grote landelijke kweker. En toen een vriendin me wees op kwekerij Sevenhills in Oostvoorne en ik hén belde vertelden ook zij dat ze wel zelf planten kweekten, en daarbij heel terughoudend zijn in het gebruik van pesticiden, maar dat ze ook – om meer aanbod te hebben – inkochten bij een grote kwekerij. En dat ze daarvan niet wisten hoe die met gif omgingen. Ik had wel mijn vermoedens... De vriendin en ik zijn die dag naar Sevenhills getogen en hebben alleen planten gekozen die zij zelf hadden opgekweekt. De keuze was meer dan groot genoeg en als je weet waarop je kiest is het ook niet lastig om dat lonkende plantje vol bloeiende bloemen én een kaartje van de grote kwekerij te laten staan

Waarna ik me besefte dat dát de oplossing al die tijd al was. Zonder online te adverteren met insectvriendelijk of bij-vriendelijk zijn er op Goeree-Overflakkee talloze kleinere kwekerijen die hartstikke goed bezig zijn. Hier op Melissant is er De Nollestee waarmee ik hierover ben gaan mailen, maar grote kans dat er op elk dorp meerdere kleine tuincentra, boomkwekerijen of plantkwekers zijn die enorm hun best doen om gezonde planten te kweken. Kleine zaken die maar soms open zijn, of alleen seizoensgebonden planten verkopen. Maar hoe vinden we die?

Zou de Gemeente Goeree-Overflakkee daar een rol in kunnen spelen? Een keurmerk of vermeldingen op de website van de gemeente? Ik ben er namelijk van overtuigd dat mensen heus voor betere planten willen kiezen als ze het maar weten! En ik vind het sneu voor de Coop hier in het dorp als zij geen plantjes meer verkopen, maar het gaat hier om de toekomst van de insecten, die weer onze gewassen bestuiven en daarmee om de toekomst van ons eigen eten. 

En een Coop zonder appels of aardappels maar wél met platgespoten plantjes die door onnadenkendheid worden verkocht, daar wordt niemand blij van, ook de eigenaar niet