Posts tonen met het label vegan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vegan. Alle posts tonen

dinsdag 3 september 2019

Van stalbrand tot initiatief | the 2020 50-50 challenge

Met de laatste stalbranden van een ruime week geleden wist ik dat de boel nu echt eens op zijn kop moest. De politiek wijst naar de boeren, veehouders naar de wetgeving, de investering voor brandveiliger stallen moet zich natuurlijk wel terugverdienen, maar de consument wil alleen goedkoper vlees. En zo verandert er niets

Ik bedacht dat al iedereen die dit niet kan verkroppen, het beeld van die levend verbrande dieren, zijn stem eens zou laten horen. Niet door petities en verontwaardigde berichten, maar door gezamenlijk op te treden als 'de vrije markt'. Want onze liberale regering gelooft toch zo in de vrije markt? En wie is die markt dan? Nou, wij, met onze uitgaven
In eerste instantie wilde ik 'September Zonder' opzetten. Een maand zouden de mensen die die stalbranden onverteerbaar vinden geen vlees meer kopen. Niet voor thuis, niet in de restaurants, niet in de kantine. Of in ieder geval de oneven dagen, voor de mensen die vegetarisch wel heel lastig vinden

Al snel besefte ik dat één week nooit genoeg is om een beweging op gang te krijgen.
Dat er veel meer redenen zijn om geen of minder vlees of vis te eten dan die gruwelijke branden.
En dat ik het zeker nog wel op poten wil zetten, maar dan vanuit een positief uitgangspunt.

Ik eet al jaaaaaren vegetarisch, maar toen Bruno bij me kwam wonen en er wel vlees werd gekookt in ons huis at ik soms weer wel een stukje mee. Ik ben immers nooit gestopt met vlees eten omdat ik het niet lekker vond. En de reden waarom ik daar ook weer mee ben gestopt is niet de kennis over al die misstanden bij veehouders, veetransporten of slachthuizen. Integendeel zou je bijna kunnen zeggen. De reden waarom ik geen vlees meer kan eten zijn de initiatieven die ik volg op Facebook of Instagram die laten zien hoe sociaal, gezellig, slim en gevoelig varkens, koeien en kippies zijn. Ik heb ze vaker genoemd: Esther the Wonder Pig, de Familie Bofkont, StichtingDe Leemweg. En als ik nu varkensvlees zie, zie ik de vele vele biggetjes die Betsy heeft geworpen, of Muk. Bij rundvlees – en inmiddels bij kaas – denk ik aan de verdrietige verhalen van Mem en Deci

Dus. Het moet een positief initiatief worden. Gedragen door goede wil. En ik heb wel een paar maanden nodig om dit goed op te zetten. Het idee tot nu toe:

Een 'challenge' om mensen ertoe aan te zetten in (tenminste februari en maart) 2020 nog maar de helft van hun dagen vlees of vis te eten. Misschien ook zonder kaas of melk, maar zonder te pushen. Laat mensen bepalen wat voor hun haalbaar is.

Werktitel 'de 50-50 uitdaging voor 2020' (Of 'the 2020 50-50 challenge')

Ik wil vooral mensen laten zien hoe eenvoudig je lekker kunt koken zonder vlees of vis (en zonder te vaak die nep-dingen uit de supermarkt erbij te pakken) en hopen dat ze na deze periode vaker vegan gaan/blijven eten

Bij aNewSpring, mijn werk, heb ik gevraagd of ik op hun platform gratis een cursus mag bouwen en ik of ik dan mensen gratis mag inschrijven.
Want de mooiste manier namelijk om mensen die best vaker vegetarisch zouden willen eten gemotiveerd te houden moet een cursus 'eten zonder bijsmaak' (er moet uiteraard nog wel een aardiger titel komen!) worden.

Met dagelijks een theoretisch brokje voedingsleer zodat mensen wel alles binnenkrijgen wat ze nodig hebben, een stukje 'weet wat je eet (at)' kennis, recepten, interviews en steeds een filmpje. Zien hoe mensen koken zonder dierlijke producten, van erg laagdrempelig tot chef-kok niveau, en lekker veel filmpjes over wat voor sociale en slimme dieren die varkens en koeien zijn. Ze een snoet geven!
Het liefst via een cursus, met steeds teasers op fb maar anders alleen via fb of instagram

Mijn challenge? De hele uitstraling moet vooral positief worden, geen wijzend vingertje of te veel narigheid. Hah, dat gaat me moeite kosten =)

En wie mij wil helpen hierbij:
Heb je voeding gestudeerd? Ken je misschien nog mensen die bij ideële stichtingen of politieke partijen invloed hebben, verstand hebben van campagnes op poten zetten (en die je zelf zou willen benaderen of wiens gegevens je aan me zou kunnen doorgeven)? Zou je wel een filmpje willen opnemen van hoe je een fantastisch vegan taart bakt, of je favoriete vega lasagne? Ben je of ken je een BN'er die deze 'uitdaging' zou willen helpen promoten? Of alles waar ik nog niet aan heb gedacht

Alle input is welkom!
Binnenkort komt er in ieder geval een 'event'  the 2020 50-50 challenge op Facebook. Ik spam u allen alsdan weer =)


vrijdag 5 juli 2019

Once you know...

Ik ben zo iemand dat zodra ik iets eenmaal weet, écht weet, ik het niet makkelijk meer kan negeren

Vrijwel mijn hele volwassen leven heb ik vegetarisch gegeten en als ik periodes wel matig vlees at dat was dat van biologische oorsprong of van mooie initiatieven als koopeenvarken.nl. Ik lette erop dat kaas, room en eieren van buitenloopkoeien of biologisch gehouden kippies kwamen en als er een redelijk alternatief was (de kookroom van Alpro bijvoorbeeld) dan at ik plantaardig.
Ergens eens gelezen over de 'when at home vegan' stroming en dat vond ik mooi. Thuis, waar je zelf makkelijk bepaalt wat er in je kasten staat kun je eenvoudig super lekker vegan eten. En als je op je werk luncht, of bij vrienden eet dan zonder schuldgevoel over naar vegetarisch

Tot mijn zus vertelde over een uitzending van De Keuringsdienst van Waarde over kaas... en besefte me tijdens het zien daarvan hoezeer ik mezelf in de maling nam. Een vrouw van een kaasfabriek zegt het daarin klip en klaar: als je vegetariër bent en wel kaas eet, dan zou je ook kalfsvlees moeten eten. Anders ben je schijnheilig (zij gebruikte vast die woorden niet letterlijk maar de boodschap was duidelijk)
Want zoals het nu gaat zijn die mannetjeskalfjes afval... En ergens had ik heus als eens een filmpje gezien van een moederkoe wiens kalfje direct na de bevalling werd weggehaald. De paniek, het verdriet! En had ik ook wel eens gelezen hoe we met de mannelijke kalfjes (en geitenbokjes) omgaan. Maar dit programma drong door.

Na het zien van dit programma vroeg ik me dagenlang af: wie zíjn we dan, dat wij ons het recht toe-eigenen om zo met dieren om te gaan, ze levenslang op te sluiten, hun kinderen af te pakken.
En kaas of yoghurt eet ik dus niet meer... behalve... (en ja ik schaam me, maar ik ga me ook niet mooier voor doen dan ik ben) als het om gebakjes gaat. Cheesecake en tompoucen...

Zo ook met palmolie. Plantaardig. Vegan. Dus ok, dacht ik. Nooit bij stilgestaan hoe we daar aan komen , maar sinds ik het lieve filmpje heb gezien van de orang-oetan die met gebarentaal contact heeft met een doof meisje wat pindakaas eet met palmolie erin – waarvoor de leefomgeving van de orang-oetans wordt verwoest – neem ik mijn leesbril mee naar de supermarkt om palmolie-vrije keuzes te maken. (Het filmpje zelf kan ik nergens meer vinden, maar deze brengt de boodschap misschien nog beter over) 
Waar palmolie allemaal in zit! Tjongejongejonge, dát is lastig te ontwijken, nog moeilijker te bannen dan vlees of zuivel!

Inmiddels weet ik ook dat 'zo maar' plantaardig eten nog steeds de aarde verkloot. Want de intensieve landbouw waar onze groentes en aardappelen van komen is funest voor insecten, weidevogels, knaagdiertjes, roofvogels en ga zo maar door. En nu aan het schitterende boek 'The Hidden Life of Trees' begonnen en terwijl ik de eerste bladzijde omsla bedenk ik me dat dit papieren boek....

Zou ik willen dat ik minder bewust was, minder de pijn voel van wat wij mensen de wereld aandoen? Nee.
Ik ben blij dat ik in een tijd leef dat mensen zich meer en meer bewust worden van deze kwesties. Dat er steeds meer alternatieven komen 
 
Ik denk echt dat er een tijd komt waarin we met schaamte op deze periode in onze geschiedenis terugkijken, waarin het eten van kiloknallers en producten met palmolie evenzeer als bizar wordt gezien als dat we nu terugkijken op de tijd dat je een baby de fles gaf met een rokende sigaret naast je in de vensterbank (jawel, 30 jaar geleden zelf zonder schaamte gedaan) waarvan je tussendoor dan haaltjes nam

Ik kan alleen met mijn hele hart hopen dat dit omslagpunt snel komt